ZWAARBEVOCHTEN PUNT OP ZWAAR VELD

 

TABA 35+1 – JOS WATERGRAAFSMEER 35+1          2-2 (2-2)

 

Direct na de loting was de conclusie dat er 2 ploegen te sterk waren in de bekerpoule (Real Sranang won in een zinderend duel met 2-3 bij Fortius). TABA is normaal gesproken een te nemen vesting. Er waren echter nogal wat mensen met familieverplichtingen en blessures. Captain Theo Klinkert was de enige wissel en kwam na 20 munten aan, omdat ook zijn zoon bekerverplichtingen had.

Omdat vorige week met name de organisatie volledig zoek was werd besloten om compacter te spelen. Dat ging beter, maar doordat het veld erg lang werd gehouden, was het aanvankelijk verre van perfect. Tegenhouden lukte nog wel, maar zelf iets creëren zat er nauwelijks in. TABA had best een paar aardige spelers, die juist tussen de linies gevaar stichtte. We hadden het daarom opnieuw lastig. Onder de druk uit te voetballen. Voorin hielden we de bal moeilijk vast. Gaandeweg werd er steeds beter naar de coaching geluisterd. Maar eerst moest er weer een achterstand worden opgelopen. Onze doelmannen waren allemaal verhinderd, waardoor aanwinst Roy de handschoenen aantrok. Hoewel hij op het veld gemist werd, stond hij uitstekend te keepen. Toch kon hij niet verhinderen dat TABA na een vlotte combinatie door de verdediging sneed en op voorsprong kwam. Langzaamaan lukte het om verder van de goal te spelen en kwam het middenveld wat meer in handen. Na ongeveer 20 minuten kon Ron Meijer de bal onderscheppen en oprukken richting 16 -meter, de assist op de meegekomen Roy Alson werd op juiste waarde ingeschat.

De voorsprong was van korte duur, want TABA wist opnieuw toe te slaan toen de buitenspelval te laat openklapte. Nog voor rust trok JOSW het echter alweer recht. Opnieuw wierp het vooruit verdedigen zijn vruchten af. Ron kwam voor zijn man en bracht de bal bij Mo Haddou, die in een flits de keeper heel ver voor zijn doel zag staan. Zien is één, maar hem er dan ook van de rand middencirkel in de goal krijgen is twee. Mo kon dat en tekende nu al voor de mooiste goal van het seizoen, tenzij er nog meer vuurwerk komt dit seizoen. Inmiddels was Roy Alson uitgevallen met een spierblessure (het competitie tennissen in de ochtend was deze topatleet iets te veel geworden). Theo nam de honneurs in het centrum meer dan goed waar in de achterste linie. Jan den Broeder mocht zijn kunsten in de spits gaan vertonen. De opdracht was de winnende maken en het scheelde weinig of het scenario kwam uit. Jan werd diep gestuurd en het vermeende buitenspel werd door de grensrechter ontkracht. Oog in oog met de doelman koos Jan voor de korte hoek, maar hij kreeg de bal wel langs de doelman, maar niet tussen de palen. Echt verdiend was de overwinning ook niet geweest. TABA stuitte keer op keer op het 6 mans-blok met daarachter een uitstekende Roy, maar JOSW hield stand. Met kunst en vliegwerk werd de punt meegenomen naar de overkant van de sloot. Zo kon voldaan de schaal in ontvangst genomen worden, de schaal met borrelhapjes welteverstaan. Een zware pot om een dito grasveld met een prettige tegenstander. Goede eerlijke leiding en nauwelijks overtredingen. Ik teken voor nog 20 wedstijden. Rest nog een wedstrijd tegen Real Sranang, die we vooral moeten gebruiken voor de conditieopbouw en de speelstijl verder te kneedden. De gladiatoren: Roy C, Fred, Roy A, Stephan, JD, Jan den B, Ron, Mo, Jan W, Martin, Ron en Theo.