OPNIEUW TWEE PUNTEN LATEN LIGGEN MAAR WÉL VEERKRACHT GETOOND

JOS Watergraafsmeer 35+ 1- Wartburgia 35+ 2 3-3 (1-2)

Dit weekend hadden we de overburen op bezoek. Toen de ploeg het veld op kwam was er even verwarring. Speelden we tegen Geuzen of De Meer? Hoorden al die spelers wel bij elkaar. Maar de bonte verzameling rood zwarte shirts in alle patronen bleek wel degelijk onze tegenstander te zijn. Opnieuw niet al te breed, maar wel met 11 spelers traden we aan voor het tweede duel. Wartburgia had de eerste wedstrijd van Zuidvogels gewonnen, maar bleek zeker geen hoogvlieger. Een snel spitsje zorgde voor dreiging, maar qua voetbal heeft JOSW meer in zijn mars. Het goede spel in en tegen Almere werd vandaag helaas niet doorgetrokken in eerste instantie. Het was heel statisch, daardoor veel balverlies en vooral rommelig. Dat kwam ook door de tegenstander. JOSW bracht zichzelf behoorlijk in de problemen. Wartburgia creëerde zelf vrijwel niets, maar geholpen door een foute pass in de laatste linie kwamen ze wel op 0-1. Toen gelegenheidsdoelman Mo (in de warming up niet fit genoeg om te spelen en daarom werd doelman Stephan de linksachter) de bal ongelukkig uitwierp pakte Wartburgia ook het tweede presentje uit. Vanaf dat moment werd JOSW wat feller. Roy Alson onderstreepte deze fase door op links een van zijn befaamde voorzetten los te laten. Nog voor de aanstormende box to box spelers (daar heeft JOSW er oneindig veel van) gearriveerd waren schoot een verdediger de bal zonder enige aanleiding achter zijn eigen doelman. Zo deed JOSW weer mee en had het een hele tweede helft om de tegenstander op het canvas te krijgen. Jan den Broeder kon de tweede helft na wat haastwerk de inmiddels aan de enkel geblesseerde Jan Wijngaard vervangen en zo werd de druk op Wartburgia opgevoerd. Nu werd er wel veel gecreëerd maar was de afronding in vele gevallen te gehaast. Toch maakte Faustino al snel de gelijkmaker en strandden pogingen van Roy, Jan en Roland. Uiteindelijk vond Roy Roland Claus nog een keer en met een heel bekeken schuivertje tekende de aanvallende middenvelder voor de 3-2 voorsprong. Kansen op 4-2 leverden niets op en uit een hoekschop kopte de aller langste hoog boven Faustino raak. Omdat Mo heer en meester was in de lucht bleef het daarbij, al was het nog even billenknijpen toen Ron letterlijk door zijn hoeven ging van de kramp en de bal niet uitgeschoten werd maar op de paal eindigde… Karma heet dat. Het bleef dus bij 3-3 en gezien de potentie was dat te weinig. Aan de andere kant zijn we zo dun in de aantallen door blessures en vakanties dat na zo een lange voetballoze periode duidelijk de inhoud nog te wensen over laat. Maar dat alles werd overschaduwd door een derde helft die zijn weerga niet kent. De spierpijn en kramp werd weggespoeld en gezongen. Mes que un club ging ook vandaag weer op. Ik heb ervan genoten en…. Nog steeds ongeslagen!

Rene Kruis, bedankt voor de foto bijdrage!

Arbitrage Andre en Ron Voorn (beste geklede grens)