REUZENDODER SLAAT WEER TOE

 

JOS Watergraafsmeer 35+ 1 – VVGA 35+ 1   2-1 (1-0)

 

Na de gelijke spelen tegen de beide koplopers, kwam nummer 3 VVGA op bezoek. De club waar ooit David Endt, Sjaak Swart en Bob Groenteman furore maakte verraste JOSW al vooraf door geheel in het wit te komen in plaats van het oorspronkelijke rood. Daardoor moesten wij noodgedwongen in het 3e tenue spelen, dat we eigenlijk alleen maar in Europa zouden dragen…

JOSW, gestoken in het geel, zou uiteindelijk voor de grootste verrassing zorgen.

VVGA had de laatste 5 wedstrijden gewonnen en liet blijken dat ze zo snel mogelijk orde op zaken wilde stellen. Ze pakten het middenveld stevig in handen en ontwikkelde flink wat druk op de defensie. Een paar schoten uit de tweede lijn waren prooi voor Chris. Echte opgelegde kansen bleven uit. Ook JOSW werd niet echt dreigend. JOSW moest duidelijk wennen door alle noodgedwongen omzettingen. Zo ontpopte zich een aardig kijkspel. JOSW gaf achterin geen krimp, het centrale duo Paul/Pel zette steeds meer de lijnen uit en grepen daar waar nodig resoluut in. Ook Jan Wijngaard was op links weer volledig van de partij en hij was ook degene die regelmatig gelanceerd werd. Een van de aanvallen over die kant was raak. De voorzet van links ging aan iedereen voor bij, maar Louis was slim opgerukt en schoot de bal vanuit een lastige hoek hard en hoog binnen. Eigenlijk was op dat moment de verhouding in het veld gelijk. JOSW had alleen de pech dat er weer enkele blessures ontstonden in de toch al geplaagde selectie. Aanvoerder Theo Klinkert, die met zijn tomeloze inzet en duelkracht wekelijks van grote waarde is, moest afhaken met een dijbeenblessure en ook Fred van der Woude moest al voor rust er af met een onwillige lies. Zo haalde JOSW piepend en krakend de rust. Paul ramde nog de lat met een voor hem kenmerkende vrije schop. Stephan kwam in de ploeg omdat ook Jan den Broeder te veel hinder ondervond. Ik kan dit niet los zien van de geringe trainingsmogelijkheden die de huidige maatregelen van onze overheden met zich mee brengen.

De tweede helft was nog maar nauwelijks begonnen toen ook Mo en Paul wat klachten kregen. VVGA trok ten strijde, maar de beste kansen waren voor JOSW. Charles was voor rust al dichtbij een treffer geweest, maar na rust had Bart een paar keer een goede mogelijkheid. VVGA verdiende na een kwartier een strafschop en de altijd onbevooroordeeld fluitende André de Kamps had het nu ook weer bij het juiste eind. De nemer liet Chris volstrekt kansloos en 1-1 was een feit. Dit kon weleens het kantelpunt zijn, maar JOSW bleef strijden voor iedere meter. Bart raakte nog een keer de lat en VVGA had nu niet meer de macht op het middenveld. Ongeveer een kwartier voor tijd nam Roland Claus vanuit een scrimmage JOSW bij de hand en tekende beheerst voor 2-1. VVGA zette nog eenmaal aan, maar gaf daarmee ook wat meer ruimte weg. JOSW wist echter niet de 3e en bevrijdende treffer te produceren. 3 minuten voor tijd lukte het VVGA wel te scoren. Een op het oog faire ingreep van Jan W werd bestraft met een vrije schop en vanuit die situatie kwam de bal via de linkerflank voor en werd hard ingekopt door de centrumspits. Gelukkig had André heel goed het oog op de situatie, want voordat hij steenhard raak kopte had m

 

hij wel Jan W stevig in zijn nek geraakt. De treffer ging dus – volkomen terecht – niet door. VVGA reageerde hier vrij onsportief op en hun doelman (bekend van Net als in de film) liep zelfs naar binnen. In zijn kielzog liepen er nog een paar man richting kleedkamer. De welwillende overblijvers verontschuldigde zich en lieten de laatste minuut voor wat het was. Na afloop hebben we nog even Stiekem Gedanst en genoten van de nodige proviand in de open lucht. Het was fris, maar het zoet van de overwinning zorgde uiteindelijk voor een warm gevoel. Volgende week naar de nummer 4 op De Westmaat, IJsselmeervogels. Hoewel geblesseerd toekijken niet echt leuk is heb ik toch enorm genoten. Op deze manier houd ik dat tot februari wel vol. René Kruis, bedankt voor de sfeerimpressie!