STRIJDEND TEN ONDER, BLESSURES WEGEN ZWAARDER DAN NEDERLAAG

JOS Watergraafsmeer 35 + – Loosdrecht 35+ 0-2 (0-0)

De ongeslagen koploper kwam op bezoek. De sportieve mannen in het fel-oranje waren allerminst gerust op een goede afloop. In 16 duels werd welgeteld één keer gelijkgespeeld en dat was tegen JOS W in het eerste duel. Toen zat het venijn in de staart en kwamen we van een 2-0 achterstand in de slotminuut verrassend terug op 2-2.

Loosdrecht is met afstand de beste ploeg in de competitie. Gemiddeld wat jonger, fitter en ook nog een redelijk voetballend vermogen. De organisatie was bij JOS W (verrassend hoog geklasseerd op 3e plek) goed neergezet. Om onder de druk uit te voetballen is het van belang dat je aanvallende gedeelte de bal kan vasthouden. Achter de bal lekker compact staan en weinig ruimte weggeven. Dat lukte vrij aardig, al moest Chris wel een aantal keren alert zijn. Echt grote kansen kreeg Loosdrecht echter niet. Op het tweede veld, dat door het warmere weer behoorlijk stroperig aanvoelde, was het lastig spelen. Erg stoef. Na ongeveer 25 minuten spelen sloeg het eerste noodlot toe. Arthur, die de goals het hele jaar als rijpe appelen laat vallen, zette een kenmerkende actie in, maar moest deze halverwege staken en greep naar zijn hamstring. Einde wedstrijd voor hem. Dat was een groot gemis. Tot de rust hield JOS W het wel gewoon in evenwicht. Al was het wel steeds lastiger om te voetballen, te meer omdat Ali geen aanvaller is die de ballen vasthoudt en doorkopt. Mo en Gerrie waren inmiddels in de ploeg gekomen en met wat omzettingen werd geprobeerd om meer vooruit te kunnen voetballen. Ron ging als kapstok spelen en Gerrie nam de positie achterop het middenveld over. Direct leek de structuur weer een beetje hersteld, maar de gifbeker was nog niet leeg. Terwijl Gerrie zonder iemand in de buurt in voorwaartse beweging ruk wilde gaan zetten, knapte zijn achillespees. Hulp van de sportieve tegenstander werd direct geboden en zo verdween de tweede sterkhouder tussen een aantal medespelers naar de kant. Na de onderbreking pakte beide ploegen het spel weer op. JOSW kwam een kwartier voor tijd niet verder dan een vrije schop, die door aanvoerder Theo Klinkert net over de goal getild werd. Loosdrecht verzoende zich meer en meer met een punt, maar bleef wel de bovenliggende partij. Het middenveld bleef echter stofzuigen en achterin speelde Ludo een heerlijke wedstrijd. Een poging van grote afstand van zowel Mo als Mark was iets te opportunistisch. Ook in deze ontmoeting zat het venijn in de staart, maar dit keer met negatief gevolg voor JOS W. Een ogenschijnlijk ongevaarlijke bal achter de laatste linie leek een prooi te worden voor Chris. De doelman kwam ook op karakteristieke wijze aangezeild om zich met beide armen op de bal te storten, maar het stroeve kunstgras remde Chris dermate af, dat hij stillag nog voor hij de bal bemachtigd had. De bal stuiterde daardoor ongelukkig uit zijn handen en precies voor de voeten van de toesnellende spits die de bal eenvoudig in de lege goal kon lopen. Niet onverdiend maar wel sneu, want de klop wees inmiddels 86 minuten aan.

In de laatste 4 minuten ging JOSW va banque op zoek naar de gelijkmaker. Dat zat er geen moment in, en in het absolute slotakkoord van de uitstekend leidende Andre de Kamps viel zelfs de 0-2 nog. Opluchting bij de gasten, teleurstelling in het rood blauwe kamp. De derde helft werd overschaduwd door de langdurige blessures die we vandaag opliepen. Loosdrecht heeft na ons afhaken slechts rekening te houden met AH’78.  Qua sportiviteit en kwaliteit hebben wij een duidelijke voorkeur. Aan Loosdrecht om het karwei af te maken!