Op 5 april is onze scheidsrechter Gert Thesingh (1954) overleden. De afgelopen tien seizoenen floot hij om en om de thuiswedstrijden van het huidige JOS Watergraafsmeer zondag 3 en 5. Hij is dit blijven doen tot aan de lockdown in oktober.

Gert was een zachte leider, hij geloofde niet in straffen. Tien jaar lang droeg hij zijn kaarten in zijn borstzak, slechts eenmaal liet hij er een zien – een rode, waar aangifte wegens zware mishandeling wellicht beter op z’n plaats was geweest. Veel te vaak stonden grote mannen op intimiderend kleine afstand tegen hem te schreeuwen, maar bang of boos werd hij nooit. Hij had het allemaal al eens gezien, veel te veel meegemaakt om zich druk te maken om uitgeschoten voetbaltestosteron.
Eind jaren zeventig was Gert nauw betrokken bij de oprichting van de Medisch-Sociale Dienst Heroïne Gebruikers, de ‘junkiebond’, daarna bleef hij strijden voor de belangen van verslaafden. Tot aan zijn pensioen werkte hij voor de stichting  Ook in die rol geloofde hij niet in straffen: ‘Vertrouwen is het sleutelwoord.’ Gert had oog voor de zelfkant van de samenleving, zijn werkbezoeken vonden plaats onder bruggen en geïmproviseerde tentjes langs de snelweg. Duizenden mensen bracht hij met zijn bus naar de GGD, om behandelingen voor in de bovenwereld uitgestorven ziekten als tbc mogelijk te maken.
In de jaren negentig voetbalde hij als witte veertiger voor Chabab in een team dat verder bestond uit Marokkaanse randgroepjongeren. Met een aantal van hen verhuisde hij naar JOS Watergraafsmeer, waar hij scheidsrechter werd: ‘Uit eigenbelang, zo kan ik nog blijven voetballen.’

Gert heeft de Paasmaandag uitgekozen als zijn laatste dag: ‘De blessuretijd is over.’ Hij laat ons weten dat hij altijd heeft genoten van zijn rol als scheidsrechter en adviseert ons ‘door te voetballen totdat we erbij neervallen.’

Wij wensen zijn zoon Nino en zijn vrouw Regine veel sterkte toe met dit grote verlies.