• Verslag Wartburgia 35+3-JOSWGM 35+1

    Deceptie bij de buren

     

    Wartburgia vet 1 – JOS Watergraafsmeer vet 1       5-2 (2-0)

     

    Na een fantastische biefstuk en een meer dan prettig samenzijn in het gezellige Café Gijs de Rooy, mede mogelijk gemaakt door de grote roerganger Gijs met de onvoorwaardelijke steun van Martin Visser, was iedereen overtuigd dat we de opgaande lijn - met de laatste wedstrijd nog vers in het geheugen - vervolg gingen geven. Bij winst lonkte zelfs aansluiting bij de koplopers, want het gat met de nummer 3 was maar 6 punten. En dan ook nog naar de overkant tegen de lantaarndrager. Waar het andere team van Wartburgia ongenaakbaar aan kop gaat is dit team doorgaans een verzameling van goed willende pianostemmers en andere artistiekelingen. Vaak met aantallen stoeiend. Achteraf denk ik dat we beter tegen een beter team hadden kunnen spelen. Ten eerste had de tegenstander zich duidelijk versterkt, maar met 3 goede spelers win je normaliter niet van JOSW. Maar dit JOSW was zichzelf niet. De biefstuk gaf nu net niet de power die je zou verwachten. JOSW begon op zich nog wel aardig. Wel slordig maar het bleef compact, maar door matige passing en een hobbelig grasveld liep het niet zoals het de voorgaande wedstrijden liep. Omdat we geen bal vasthielden en steeds verder uit elkaar gingen spelen kwam de tegenstander in de wedstrijd en omdat de look-a-like van Karel Bonsink alle vrijheid kreeg kwam Wartburgia nauwelijks in de problemen. Vaak heb je in zo een wedstrijd dan even een meevaller nodig om de gelederen weer te sluiten. Die leek te komen Jan de Broeder alleen oprukte vanaf de middenlijn. Jan koos voor een lob, die er ook lange tijd in leek te gaan, maar op het laatst net als door een joystick van richting veranderde van richting. De bal zeilde net voorlangs en vrijwel direct strafte Wartburgia met een ros naar voren balverlies van Appie af, terwijl iedereen aanvallend stond voor een corner. Niemand begreep dat het zover kon komen en het gemopper zwelde aan. In die periode sloeg Wartburgia zelfs nogmaals toe, Romario kansloos latend. JOSW voetbalde niet meer en had opnieuw de pech dat op slag van rust een goede actie en dito voorzet van Mo Haddou, net voorlangs gekopt werd door Ron Meijer.

    Na maakte Arthur Mul (eigenlijk nog niet fit, maar Jan den Broeder kon niet verder met een enkelblessure) zijn opwachting. JOSW hield zich aan de gemaakte afspraken en liet het gemopper achterwege en kwam zo waar wat meer in de wedstrijd. Direct volgde er een inzet van Arthur die net geen doel trof en werd een inzet van Ron op aangeven van Roy van de lijn gehaald. Jan Wijngaard had op links een goede voorzet in petto en Ronald kogelde de rebound onberispelijk binnen. Maar waar iedere bal de hele wedstrijd al voor een roodzwart been viel, lag het in de lijn, dat de aansluiting slechts voor korte duur was. Direct kopte Kareltje Bonsink hard raak uit een hoekschop. Dit was de klap voor JOSW zeker toen een bal (terecht) op de stip verdween na een stevige charge van Theo Klinkert. De verder aardig leidende scheidsrechter zag hier voorafgaand wel een duidelijke overtreding op Ron over het hoofd, die door de tackle de bal niet bij Roy Alson kon afleveren en daarmee balverlies leed. Deze strafschop besliste de wedstrijd. JOSW bleef het wel proberen. Er vielen daardoor aan beide kanten nog een treffer, waar het opvallend was dat Arthur toch op aangeven van opnieuw Jan Wijngaard het net wist te vinden. Volgende week opnieuw naar de buren, dan om het de koploper lastig te maken. De motivatie om daar te stunten moet er zijn, maar dan is wel de Buitenveldert vorm en instelling nodig.

    Man of the Match: Gijs de Rooy, want het niveau van de biefstuk was vele malen groter dan de teamprestatie van vandaag.